Kerstbrief aan Tristan Korf (Broekema Kuerschner Kürschner)

Dag lieve Tristan,

Gaat het wel goed met je lieverd? We maken ons grote zorgen, we horen nu al zo lang niets meer van je. Pappa is net erg ziek geweest en is niet in staat om jullie in Noorwegen te gaan zoeken. Opa en oma zijn volgend jaar 50 jaar getrouwd, maar zijn te verdrietig dat jullie er waarschijnlijk niet bij mogen zijn en durven geen feest te gaan organiseren. Iedereeen mist jullie enorm. Jullie bonus-zusjes Nienke en Emma vragen nog steeds naar jullie. Tessa en Lieke kunnen jullie ook maar niet vergeten. Dat willen ze ook niet.

De mamma van Tessa en Lieke is op dit moment ook ziek. Zij heeft kanker. Tessa en Lieke zouden jullie ook heel graag weer eens zien en met jullie praten.

Pappa stuurt je deze brief via het internet, omdat we sinds april 2011 geen werkelijk levensteken meer van je hebben ontvangen.
Gelukkig hebben we een aantal schriftelijke berichtjes gehad. Uiteindelijk stond daar niet veel meer op dan je naam. We weten niet of ze niet al eerder waren gemaakt en later op de post zijn gedaan.

Hoe kan het dat je als intelligente en gezonde jongen je zo laat bespelen en laat manipuleren dat je niets aan je familie in Apeldoorn en Nijmegen laat horen.

Worden onware dingen over ons verteld? Je weet dat pappa geen contact met jou mag zoeken van de rechter. Dat mag dan een misdrijf van deze rechter zijn, maar pappa verwacht dat zaken alleen maar moeilijker en moeilijker gemaakt worden als pappa toch rechtstreeks contact met jou zou opnemen.

Rechters verschuilen zich er achter dat ze het zo moeilijk en zo druk hebben en niet goed naar de stukken kunnen kijken. Rechters geven voortdurend andere rechters en andere “deskundigen” de schuld. Het weekblad HP heeft weer het jaarlijkse onderzoek gedaan. Van de geraadpleegde rechters zei ongeveer een kwart dat ze afgelopen jaar hadden overwogen om een andere baan te zoeken.

De kinderombudsman Marc Dullaert kwam vorige week met een rapport waarin hij aandacht vraagt voor het feit dat de rechter en de mensen van de jeugdhulpverlening steeds gewoon maar dingen verzinnen. Pappa zegt ook steeds dat wat er gebeurt net zo erg is als wat er gebeurde in de Tweede Wereldoorlog.

Als er geen werkelijke feiten zijn om een keuze te maken dan zie je dat mensen zelf “feiten” gaan verzinnen om de keuze in hun voordeel uit te laten vallen. De goede rechters (en die zijn er ook beslist!) blijven kritisch en beginnen met de vraag: “Moet ik als rechter wel een keuze gaan maken? Is er werkelijk wel een probleem waar ik moet helpen om een knoop te laten hakken?”

De tweede vraag die de rechter zich moet stellen is:
“Ik wil alle gegevens voor en tegen alle mogelijke keuzes op een rijtje gezet zien. Wat zijn de gegevens voor de te maken keuzes?”

Jullie brieven wilde de rechter gewoon simpelweg niet lezen. Hij deed net alsof ze niet bij hem in de brievenbus waren aangekomen. Hij leek de brievenbus wel te hebben dichtgeplakt. De positieve gegevens over pappa en hoe fijn jullie het bij pappa konden hebben, kwamen ook niet door de brievenbus van de rechter, omdat BJZ de baas van de brievenbus mocht spelen en “brieven kwijt maakte”. BJZ ging zelfs zover dat ze een rapport van een psycholoog dat pappa gezond is, voor de rechter hebben samengevat. De rechter heeft het zo druk, weet je nog. BJZ heeft de samenvatting echter precies omgekeerd en is dus gaan jokken. Dat heet valsheid in geschrifte.

Ook de psycholoog is heel erg boos dat wat hij gezegd heeft, door BJZ is verdraaid naar het omgekeerde.
De psycholoog heeft daarover een brief aan de rechter gestuurd en nogmaals gezegd dat pappa gewoon gezond is, volgens zijn onderzoek.
Weer gebeurd er iets rond de tweede vraag die de rechter zich moet stellen, namelijk: wil iedereen mij de gegevens geven?
De rechter doet net of hij niets ontvangen heeft en geeft ook de psycholoog geen antwoord. Dus de rechter houdt zich niet aan de regels dat hij netjes de gegevens moet ontvangen en netjes alle redelijke gegevens moet terug geven aan de betrokken mensen.

Dat alles bij elkaar heet “belemmeren van waarheidsvinding”. Eigenlijk zijn het “mooie woorden” voor jokken en onware dingen over andere mensen mogen zeggen.

De rechter praat met opzet zo min mogelijk met kinderen zelf. Het eerste wat jullie en andere kinderen de rechter voorhouden is dat het antwoord op zijn eerste vraag al heel simpel is voor kinderen. Kinderen willen nooit tussen een pappa en een mamma kiezen. Dat is natuurlijk eigenlijk ook helemaal niet nodig. Kinderen zeggen dus: rechter er is helemaal geen probleem! Waarom doet de rechter dan alsof er wel een probleem is? Dat is een eenvoudige vraag, maar het antwoord is blijkbaar heel moeilijk.

Opvallend is echter dat als voor kinderen de “brievenbus” naar de rechter stevig wordt dichtgeplakt de belangrijke gegevens van de kinderen zelf ook niet bij de rechter terecht kunnen komen. De rechter zorgt er dus met opzet voor dat hij het verhaal van de kinderen zelf niet te horen kan krijgen. Dan heeft hij het toch gewoon niet geweten en heeft hij er dus niets aan kunnen doen dat hij een “vreselijke beslissing” heeft moeten nemen. Precies hetzelfde als wat misdadige Duitsers en gemeen samenwerkende Nederlanders na de Tweede Wereldoorlog zeiden: “We hebben het niet geweten.” Het eerlijkere antwoord had moeten zijn: “We wilden ook niet weten wat er allemaal gebeurde. Of we wisten het wel, maar we dachten dat het goed was.”

Belangrijk is om te weten dat na de Tweede Wereldoorlog heel veel mensen straf kregen omdat ze de Duitsers hadden geholpen. Er was zo’n achterstand in het behandelen van rechtszaken na de WO II dat gezegd is dat rechters die in de oorlog fout waren, maar niet gestraft moesten worden. Heel veel rechters bleken in de oorlog heel gemakkelijk in het voordeel van de Duitse bezetter recht te zijn gaan spreken. Net alsof de “werkelijke Nederlandse” wetten even niet meer bestonden.

Rechters blijken dus vaak in staat om even een “eigen wet te gaan maken” of even te gaan praten volgens de wet van hun bazen, de Duitsers.

Als je met opzet steeds een pestkop blijft geloven, word jezelf op een gegeven moment ook een pestkop. Blijf je een leugenaar als je adviseur volgen dan word je als rechter zelf dus ook een leugenaar.

Tristan, doe je al weer aan honkbal? Hoe gaat dat?

Heb je al tegen de Noorse wereldkampioen schaken geschaakt? Schaken zal nu wel populair zijn in Noorwegen?

Pappa is enorm benieuwd hoe het met je op school gaat. Laat toch alsjeblieft iets van je horen.

Alsjeblieft, laat wat van je horen.

Je verdrietige
Pappa

Message for Tristan and Werner Korf

It’s clear that there are a lot of things to be done about improving the position on childrens rights.

See for example a letter of a father to his kidnapped children in Oslo, Norway.

http://4qa.org/wp4tw/

Right now a father is doing a hunger-strike in front of the Swedish Parliament. He asks for attention for the position of his children. He asks to admit his children to visit him in France. He asks for an explanation why after an international migration of just one parent, the other parent seems to stop existing for his (or her) children.

Why are children seen as possesion of women. Why are some countries protecting parents that avoid contact between their children and the other parent. In some cases even fathers are avoiding contact between their children and their mothers. Although, it turns out to be a small minority. In most cases of internation kidnapping, the mother is the kidnapper.

International kidnapping should not get so much silent approval of governements.

Quality Attitude

Even when a way of doing exists several ages, there is not a guarantee that people are really aiming for quality. In the recent years a lot of denial could be heard for enormous wages that were paid for certain professions. Even with no aggreed result payment should be high. The commitment for a predifined result has become a matter of professionality.

No preparation for result registration on performed results won’t be seen as professional as well. For many businesses it’s really not understandable that effectiveness and efficiency of the goods and services produced won’t be measured. But … still there are professions where measuring this isn’t habit yet.

Let’s assure good Quality Assurance and Quality Control

It’s been 11 hours ago that this site came into existance. A product. A service. It will aim for something. It will try to fulfill some needs. As the producers of this good will have some needs.

We start with factal specifications of needs and goods in our environement that we can specify with specifications.

Quality is just the <$mate waarin$ > a product meets our expectations that we have specified. When we don’t expect much and we have goods that meet 100%. We can conclude quality is 100%. Still we can conclude quality is poor, because we don’t now much about what we could have expected. The longer we use a product, the poorer the quality will be. A matter of life. Philosophers seem to agree on our aim to get the better and the best … all the time. Although like economists … for philosophers … its a matter of quality … not having to agree … on anything. It’s already a nice agreement to agree on that simple fact.

It’s not a goal to focus on all the things we could disagree upon. It’s a shared joy that we can focus on a tremendous amount of things we might agree upon.

What will this site aim for?

This site will try to share and generate universal knowledge about quality and Quality.

This site will try to be forum for Quality Assurance professionals. The first thing now to share is a scientific approach of Univeral Professionality Expectations that are commonly aggreed, worldwide … by all that really follow hard, logical, fact based ruling and reasoning.